Naar inhoudHoe zit het dan met het gebruik van grafiek, Flash, foto's en andere op het Web? Moeten ontwerpers telkens een grafische en een tekstversie maken? Jan Engelen: "Dat is een mogelijkheid die voor heel wat sites gebruikt wordt. Het is een tijdje gepropageerd, maar de laatste twee jaar niet meer. De voornaamste reden is dat visueel gehandicapten eigenlijk geen speciale behandeling willen.
Wat dit gevoel nog versterkt, is dat de tekstversie altijd de connotatie heeft van een vereenvoudigde versie. Dat wordt ervaren als een benadeling, een discriminatie".
Waar krantenuitgevers en websitebouwers hun informatie structuur geven met de SGML-, XML- of HTML-taal, gebruiken blinden of slechtzienden een schermlezer of screenreader om pagina's naar de gekozen output -- grote letters, brailleregel of spraaksynthesizer -- te vertalen.
Een schermlezer is software die de inhoud van een browservenster als het ware vastgrijpt en er na een tussenstap apparatuur mee aanstuurt. Jan Engelen: "Een schermlezer is geen plug-in, maar een extra programma op je pc dat in de achtergrond loopt en bijhoudt wat er naar het scherm gestuurd wordt. Onze schermlezer heet Jaws. Het is gesofistikeerde sofware. Om maar te zeggen hoé ingewikkeld: in onze groep wordt met Windows NT gewerkt. Vier firma's hebben we aangesproken. Alleen de vierde had een product dat echt werkte. Figuren kun je met een schermlezer niet zichtbaar maken, een kadertje rond een tekst wel. Dat geeft een aanduiding op de brailleregel. Maar het blijft allemaal beperkt, want het systeem werkt regel per regel.
Jan Engelen betreurt dat de aandacht voor het toegankelijk maken van pagina's erg klein is. In het begin werden sites gemaakt door grotere organisaties en waren de pagina's eenvoudiger opgebouwd.
Maar met de reusachtige groei van het Web nadat de commerciële organisaties en de reclamewereld het ontdekt hadden, is de situatie grondig veranderd.
