Nieuwsbrief februari 2010
Voor het uitvoeren van gebruikersonderzoeken omtrent websites benut MetrixLab al geruime tijd een eye-tracker. Een eye-tracker zendt een infrarood signaal naar de ogen. De reflectie van dit licht wordt opgenomen met een sensor. Hiermee kunnen oogbewegingen over een website worden gemeten. De eye-tracking gegevens kunnen ons meer vertellen waar een persoon naar gekeken heeft, in welke volgorde en voor hoe lang.
Dit levert heatmaps op: een grafische voorstelling van deze eye-tracking informatie. Deze informatie is zinvol, omdat hiermee in één oogopslag kan worden gezien waar mensen op een website veel naar kijken, of juist helemaal niet.
Scherp zien we enkel in het centrum van ons blikveld, dat ongeveer zo groot als een vingernagel op een armlengte afstand is. Alles wat daarbuiten valt, wordt onscherp gezien. Met de eye-tracker kunnen we inschatten waar iemand op gefixeerd heeft, en wat de persoon scherp gezien heeft.
Er werd lang gedacht dat wanneer op iets gefixeerd werd, dit automatisch ook opgeslagen werd in ons brein. Dit staat bekend als de eye-mind assumption: waar de ogen op rusten, zal verwerkt worden in ons brein. Recent onderzoek toont aan dat fixatie echter niet een garantie is voor opslag in het brein.
Er is een verschil tussen zien en waarnemen: er kan wel ergens op gefixeerd worden, maar dat wil niet zeggen dat iemand het ook daadwerkelijk ziet. Het is dan ook plausibel dat een heatmap aantoont dat mensen naar een bepaalde knop op een webpagina gekeken hebben, maar uit het interview na het onderzoek duidelijk wordt dat ze deze niet waargenomen hebben.
Hierom is het van belang om mensen te vragen naar waar ze wel of niet gekeken hebben tijdens en na het gebruikersonderzoek. Uit die gesprekken kan naar voren komen dat iemand bijvoorbeeld lang naar een stuk tekst had gekeken, maar deze onbegrijpelijk vond, en het lezen opgaf om de informatie ergens anders te gaan zoeken. Er is dan misschien wel lang naar de tekst gekeken, maar de boodschap is niet verwerkt.
Daarom is het van belang om experts de eye-tracking gegevens te plaatsen in de context van de gesprekken met mensen. Dit is ook waarom wij de eye-tracker gebruiken tijdens het interviewen: zo kunnen we direct doorvragen op waar gebruikers naar kijken. Kortom, de eye-tracker maakt de expert niet overbodig, maar juist tot de tolk van de oogbewegingen.
Bron
Inhoud: