Naar inhoudNieuwsbrief april 2007
Ooit had Microsoft een briljant idee: waarom laten we menu-items die de gebruiker het meest gebruikt niet bovenaan in het menu verschijnen, en laten we de zelden gebruikte items onder een vouw verdwijnen. Eén enkele interface heeft zo de mogelijkheid om zich aan te passen aan de wensen van zeer veel verschillende gebruikers.
In de praktijk blijkt het geen geniaal idee te zijn. Veel gebruikers zetten in Office de mogelijkheid om aangepaste menu’s weer te geven uit omdat ze deze functie frustrerend vinden.
Het grootste nadeel van een interface die zich aanpast aan de gebruiker is dat deze moeilijk is om te leren. Als u deze interface wil begrijpen zult u elke keer op jacht moeten naar een verplaatst menu item. Zelfs voor ervaren gebruikers is dit frustrerend, omdat de locatie van functies steeds verschillend is.
Interfaces die zich aanpassen aan de gebruiker zorgen voor een wat tegenstrijdige situatie. De gebruiker wil het computerprogramma leren terwijl tegelijkertijd de computer het gedrag van de gebruiker wil leren. Aangezien de mens altijd beter zal zijn in leren dan de computer heeft het de voorkeur om de interface makkelijker te maken zodat gebruikers hem kunnen leren.
Een interface die zich aanpast aan de gebruiker heeft ook wel een voordeel. Als er een bepaalde set van functies bestaat die de gebruiker het meest nodig heeft, is het handig dat deze functies bovenaan in het menu staan en via enkele muisklikken bereikt kunnen worden. Het is voor een computer echter moeilijk om precies te bepalen welke functies een gebruiker nodig heeft. In dit geval is fout doen erger dan helemaal niet doen.
Voor de nabije toekomst is het waarschijnlijk beter dat gebruikers zelf de, voor hun, belangrijke functies kunnen kiezen met behulp van shortcuts zodat deze bovenaan staan in het menu.
Bron:
Inhoud:
